تبلیغات
ادبیات فارسی و...

ادبیات فارسی و...
نویسندگان
باسلام  


بینندگان محترم میتوانند اشعار شاعران مورد نظرشان ویا بیوگرافی انان(به زودی دراین وبلاگ)

را درقسمت نظرات ازما درخواست کنند.

شما میتوانید انتقادات وپیشنهادات خودرا دراین قسمت نیز ارائه دهید.

باتشکر

مدیریت وبلاگ



[ سه شنبه 7 شهریور 1391 ] [ 03:05 ب.ظ ] [ mr v ]
سهراب سپهری

اهل دانشگاهم
رشته ام علافیست
جیبهایم خالیست
پدری دارم

حسرتش یک شب خواب!
دوستانی همه از دم ناباب
و خدایی که مرا کرده جواب
اهل دانشگاهم
قبله ام استاد است
جانمازم نمره!

خوب میفهمم سهم آینده من بیکاریست
من نمیدانم که چرا میگویند
مرد تاجر خوب است و مهندس بیکار
و چرا در وسط سفره ما مدرک نیست
چشم ها را باید شست
جور دیگر باید دید

باید از مردم دانا ترسید!
باید از قیمت دانش نالید!
وبه آنها فهماند
که من اینجا فهم را فهمیدم
من به گور پدر علم و هنر خندیدم




[ دوشنبه 3 مهر 1391 ] [ 07:27 ب.ظ ] [ mr v ]
شعر روزنه ای به رنگ  ازکتاب اوارافتاب


درشب تردیدمن برگ نگاه     

                                        می روی باموج خاموشی کجا؟

ریشه ام ازهوشیاری خورده اب
  
                                        من کجاخاک فراموشی کجا

دوربودازسبزه زار رنگ ها 

                                         زرورق بسترفرازموج خواب

پرتویی ایینه رالبریز کرد

                                        طرح من الوده شدباافتاب

اندهی خم شد فرازشط نور

                                        چشم من دراب میبیند مرا

سایه ترسی به ره لغزید و رفت

                                         جویباری خواب میبیند مرا

درنسیم لغزشی رفتم به راه

                                          راه نقش پای من به لب ها ره نیافت

ریگ باداورده ای را بادبرد



طبقه بندی: اشعار سهراب سپهری،
[ یکشنبه 26 شهریور 1391 ] [ 06:07 ب.ظ ] [ mr v ]

روزه یک سو شد و عید آمد و دل‌ها برخاست

                                                    می ز خمخانه به جوش آمد و می باید خواست

نوبه زهدفروشان گران جان بگذشت

                                                   وقت رندی و طرب کردن رندان پیداست

چه ملامت بود آن را که چنین باده خورد

                                                     این چه عیب است بدین بی‌خردی وین چه خطاست

باده نوشی که در او روی و ریایی نبود

                                                    بهتر از زهدفروشی که در او روی و ریاست

ما نه رندان ریاییم و حریفان نفاق

                                                     آن که او عالم سر است بدین حال گواست

فرض ایزد بگزاریم و به کس بد نکنیم

                                                     وان چه گویند روا نیست نگوییم رواست

چه شود گر من و تو چند قدح باده خوریم

                                                     باده از خون رزان است نه از خون شماست

این چه عیب است کز آن عیب خلل خواهد بود

                                                      ور بود نیز چه شد مردم بی‌عیب کجاست

 




طبقه بندی: غزلیات حافظ،
[ جمعه 17 شهریور 1391 ] [ 04:44 ب.ظ ] [ mr v ]
پسر کوچکی وارد مغازه ای شد، جعبه نوشابه را به سمت تلفن هل داد. روی جعبه رفت تا دستش به دکمه های تلفن برسد و شروع کرد به گرفتن شماره. مغازه دار متوجه پسر بود و به مکالماتش گوش می داد.

پسرک پرسید: خانم، می توانم خواهش کنم کوتاه کردن چمن های حیاط خانه تان را به من بسپارید؟

زن پاسخ داد: کسی هست که این کار را برایم انجام می دهد.

پسرک گفت: خانم، من این کار را با نصف قیمتی که به او می دهید، انجام خواهم داد.

زن در جوابش گفت که از کار این فرد کاملا راضی است.

پسرک بیشتر اصرار کرد و پیشنهاد داد: خانم، من پیاده رو و جدول جلوی خانه را هم برای تان جارو می کنم. در این صورت شما در یکشنبه زیباترین چمن را در کل شهر خواهید داشت. مجددا زن پاسخش منفی بود. پسرک در حالی که لبخندی بر لب داشت، گوشی را گذاشت.

مغازه دار که به صحبت های او گوش داده بود به سمتش رفت و گفت: پسر، از رفتارت خوشم آمد؛ به خاطر اینکه روحیه خاص و خوبی داری دوست دارم کاری به تو بدهم. پسر جوان جواب داد: نه ممنون، من فقط داشتم عملکردم را می سنجیدم. من همان کسی هستم که برای این خانم کار می کند.



طبقه بندی: داستان های کوتاه زیبا اموزنده،
[ جمعه 17 شهریور 1391 ] [ 04:40 ب.ظ ] [ mr v ]
تنها بازمانده یک کشتی شکسته به جزیره کوچک خالی از سکنه افتاد. او با دلی لرزان دعا کرد که خدا نجاتش دهد و اگر چه روزها افق را به دنبال یاری رسانی از نظر می گذارند، اما کسی نمی آمد...

سرانجام خسته و از پا افتاده موفق شد از تخته پاره ها کلبه ای بسازد تا خود را از عوامل زیان بار محافظت کند و داراییهای اندکش را در آن نگه دارد.

اما روزی که برای جستجوی غذا بیرون رفته بود، به هنگام برگشتن دید که کلبه اش در حال سوختن است و دودی از آن به آسمان می رود. متاسفانه بدترین اتفاق ممکن افتاده و همه جیز از دست رفته بود.

از شدت خشم و اندوه درجا خشک اش زد فریاد زد: خدایا چطور راضی شدی با من چنین کاری کنی؟"

صبح روز بعد با صدای بوق کشتی ای که به ساحل نزدیک می شد از خواب پرید. کشتی ای آمده بود تا نجاتش دهد. مرد خسته، از نجات دهندگانش پرسید: شما از کجا فهمیدید که من اینجا هستم؟ آنها جواب دادند: ما متوجه علائمی که با دود می دادی شدیم.

وقتی که اوضاع خراب می شود، ناامید شدن آسان است. ولی ما نباید دلمان را ببازیم چون حتی در میان درد و رنج دست خدا در کار زندگی مان است.

پس به یاد داشته باش، در زندگی اگر کلبه ات سوخت و خاکستر شد، ممکن است دودهای برخاسته از آن علائمی باشد که عظمت و بزرگی خداوند را به کمک می خواند.



طبقه بندی: داستان های کوتاه زیبا اموزنده،
[ جمعه 17 شهریور 1391 ] [ 04:39 ب.ظ ] [ mr v ]
افلاک که جز غم نفزایند دگر
ننهند به جا تا نربایند دگر
ناآمدگان اگر بدانند که ما
از دهر چه می کشیم نایند دگر




طبقه بندی: حکیم عمر خیام،
[ جمعه 17 شهریور 1391 ] [ 04:37 ب.ظ ] [ mr v ]
ای بی خبران شکل مجسّم هیچ است
وین طارم نُه ســـپهر ارقم هیـــــچ است
خوش باش که در نشیــــمن کون و فساد
وابسته ی یک دمیم و آن هم هیچ است




طبقه بندی: حکیم عمر خیام،
[ جمعه 17 شهریور 1391 ] [ 04:36 ب.ظ ] [ mr v ]

ای شاهد قدسی که کشد بند نقابت

                                             و ای مرغ بهشتی که دهد دانه و آبت

خوابم بشد از دیده در این فکر جگرسوز

                                              کاغوش که شد منزل آسایش و خوابت

درویش نمی‌پرسی و ترسم که نباشد

                                             اندیشه آمرزش و پروای ثوابت

راه دل عشاق زد آن چشم خماری

                                            پیداست از این شیوه که مست است شرابت

تیری که زدی بر دلم از غمزه خطا رفت

                                             تا باز چه اندیشه کند رای صوابت

هر ناله و فریاد که کردم نشنیدی

                                               پیداست نگارا که بلند است جنابت

دور است سر آب از این بادیه هش دار

                                               تا غول بیابان نفریبد به سرابت

تا در ره پیری به چه آیین روی ای دل

                                               باری به غلط صرف شد ایام شبابت

ای قصر دل افروز که منزلگه انسی

                                               یا رب مکناد آفت ایام خرابت

حافظ نه غلامیست که از خواجه گریزد  

                                           صلحی کن و بازآ که خرابم ز عتابت

 




طبقه بندی: غزلیات حافظ،
[ سه شنبه 7 شهریور 1391 ] [ 03:04 ب.ظ ] [ mr v ]
جامیست که عقل، آفرین می زندش
صد بوسه ز مهر، بر جبین می زندش
این کوزه گر دهر، چنین جام لطیف
می سازد و باز، بر زمین می زندش

f682_484127_1015101778606.jpg



[ سه شنبه 7 شهریور 1391 ] [ 02:56 ب.ظ ] [ mr v ]
امروز که نوبت جوانی من است
می نوشم از آن که کامرانی من است
عیبم نکنید گرچه تلخ است خوش است
تلخ است از آن که زندگانی من است

g9281_551958_1015103173271.jpg



طبقه بندی: حکیم عمر خیام،
[ سه شنبه 7 شهریور 1391 ] [ 02:48 ب.ظ ] [ mr v ]
ماییم و می و مطرب و این کنج خراب
جان و دل و جام و جامه پر درد شراب
فارغ ز امید رحمت و بیم عذاب
آزاد ز خاک و باد و از آتش و آب



[ جمعه 3 شهریور 1391 ] [ 12:26 ب.ظ ] [ mr v ]
پیرمردی در بستر مرگ بود. در لحظات دردناک مرگ، ناگهان بوی عطر شکلات محبوبش از طبقه پایین به مشامش رسید. او تمام قدرت باقیمانده اش را جمع کرد و از جایش بلند شد. 

همانطور که به دیوار تکیه داده بود آهسته آهسته از اتاقش خارج شد و با هزار مکافات خود را به پایین پله ها رساند و نفس نفس زنان به در آشپزخانه رسید و به درون آن خیره شد.

او روی میز ظرفی حاوی صدها تکه شکلات محبوب خود را دید و با خود فکر کرد یا در بهشت است و یا اینکه ... همسر وفادارش آخرین کاری که ثابت کند چقدر شیفته و شیدای اوست را انجام داده است و بدین ترتیب او این جهان را چون مردی سعادتمند ترک می کند. او آخرین تلاش خود را نیز به کار بست و خودش را به روی میز انداخت و یک تکه از شکلات ها را به دهانش گذاشت و با طعم خوش آن احساس کرد جانی دوباره گرفته است.

سپس مجددا دست لرزان خود را به سمت ظرف برد که ناگهان همسرش با قاشق روی دست او زد و گفت: دست نزن، آنها را برای مراسم عزاداری درست کرده ام!


طبقه بندی: داستان های کوتاه زیبا اموزنده،
[ دوشنبه 9 مرداد 1391 ] [ 03:14 ب.ظ ] [ mr v ]

چون چرخ بکام یک خردمند نگشت
خواهی تو فلک هفت شمُر خواهی هشت
چون باید مرد و آرزوها همه هِشت
چو مور خورد به گور و چه گرگ به دشت



طبقه بندی: حکیم عمر خیام،
[ یکشنبه 8 مرداد 1391 ] [ 03:55 ب.ظ ] [ mr v ]
آنان که ز پیش رفته اند ای ساقی
در خاک غرور خفته اند ای ساقی
رو باده خور و حقیقت از من بشنو
باد است هر آن چه گفته اند ای ساقی

نگاره: آنان  که   ز  پیش   رفته اند   ای  ساقی
در  خاک   غرور  خفته اند   ای   ساقی
رو   باده   خور  و  حقیقت  از من  بشنو
باد  است  هر  آن  چه  گفته اند ای ساقی‏



طبقه بندی: حکیم عمر خیام،
[ جمعه 6 مرداد 1391 ] [ 02:49 ب.ظ ] [ mr v ]

تعداد کل صفحات : 4 :: 1 2 3 4

درباره وبلاگ

آمار سایت
بازدیدهای امروز : نفر
بازدیدهای دیروز : نفر
كل بازدیدها : نفر
بازدید این ماه : نفر
بازدید ماه قبل : نفر
تعداد نویسندگان : عدد
كل مطالب : عدد
آخرین بروز رسانی :